Xavier Dolan'ın yazıp yönettiği ve 2014 yapımı Mommy, Kanada dram sinemasının en çarpıcı örneklerinden biri olarak izleyiciyi derinden etkiliyor. Film, şiddet eğilimli ve hiperaktif oğlu Steve'i tek başına büyütmeye çalışan dul anne Diane 'Die' Després'in hayatına odaklanıyor. Die, oğlunun davranış bozukluklarıyla mücadele ederken, yeni taşındıkları mahalleden gizemli ve sessiz komşuları Kyla'nın hayatlarına girmesiyle beklenmedik bir destek bulur. Bu üçlü arasında gelişen karmaşık ve duygusal bağ, filmi sıradan bir aile dramasının ötesine taşıyor.

Anneanne rolündeki Anne Dorval, oğlu Steve'i canlandıran Antoine-Olivier Pilon ve komşu Kyla'yı oynayan Suzanne Clément'in performansları son derece güçlü ve inandırıcı. Özellikle Pilon'un, DEHB (Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu) tanısı konmuş bir genci canlandırırken sergilediği enerji ve kırılganlık dengesi dikkat çekici. Dolan'ın karakterlerine olan derin empatisi, her sahneye yansıyor ve izleyiciyi bu zorlu ama bir o kadar da insani hikayenin içine çekiyor.

Yönetmen Xavier Dolan, Mommy'de sadece hikaye anlatımıyla değil, görsel tercihleriyle de öne çıkıyor. Film, alışılmadık 1:1 (kare) en-boy oranıyla çekilmiş, bu da karakterlerin duygusal yoğunluğunu ve içinde sıkıştıkları durumu görsel olarak vurguluyor. Müzik seçimleri ve sahnelerin ritmi, filmin duygusal tonunu mükemmel bir şekilde destekliyor. Mommy, sevgi, fedakarlık, umut ve toplumsal baskılar arasında sıkışmış bireylerin hikayesini anlatırken, izleyiciye 'farklı' olmanın zorluklarını ve insan bağının iyileştirici gücünü sorgulatıyor. Sıra dışı sinematografisi, unutulmaz performansları ve evrensel temalarıyla Mommy, mutlaka izlenmesi gereken, uzun süre akılda kalacak bir başyapıt.