Carl Theodor Dreyer'in 1928 tarihli sessiz film başyapıtı 'The Passion of Joan of Arc', sinema tarihinin en güçlü ve duygusal yoğunluğu yüksek yapımlarından biridir. Film, 1431 yılında, henüz 19 yaşındaki Jeanne d'Arc'ın, İngiliz yanlısı Fransız din adamları tarafından dinsizlik ve sapkınlıkla suçlanarak yargılandığı süreci merkezine alır. Dreyer, mahkeme salonundaki psikolojik gerilimi ve Jeanne'ın inancı uğruna verdiği içsel mücadeleyi, devrim niteliğindeki yakın plan çekimler ve deneysel açılarla seyirciye doğrudan aktarır.

Falconetti'nin Jeanne d'Arc rolündeki performansı, sinema tarihindeki en unutulmaz oyunculuklardan biri olarak kabul edilir. Yüz ifadeleriyle, acıyı, korkuyu, şüpheyi ve nihayetinde sarsılmaz inancı kelimelere ihtiyaç duymadan iletebilmesi, filmin gücünün temel taşıdır. Dreyer'in minimalist ve baskıcı dekor kullanımı, karakterlerin iç dünyalarını öne çıkarır ve izleyiciyi Jeanne'ın tecrit edilmişliğinin ve psikolojik işkencesinin tam ortasına yerleştirir.

Bu filmi izlemek, sadece tarihi bir figürün hikayesini değil, insan ruhunun, inancın, otorite karşısında bireyin direnişinin evrensel ve zamansız bir portresini deneyimlemektir. Görsel anlatımın gücünün doruklarına ulaşan bu sessiz şaheser, her sinemaseverin mutlaka izlemesi gereken bir klasiktir. Dreyer'in yönetmenlik dehası ve Falconetti'nin efsanevi performansı, 'The Passion of Joan of Arc'ı sıradan bir biyografik dramın çok ötesine taşır, onu derin bir insanlık durumu çalışmasına dönüştürür.